Droga między jeziorami w okolicach Przykopu prowadzi nie tylko przez malowniczy krajobraz. To także teren, na którym odnajdywano ślady osadnictwa i pochówków sprzed tysięcy lat. Właśnie tam odbył się 22. tegoroczny marsz zorganizowany przez Jerzego Sałackiego, któremu towarzyszyła słoneczna pogoda.
Uczestnicy wyruszyli z Przykopu i przeszli w pobliżu jezior Czerwonka Mała, Czerwonka Duża oraz Jeziora Łajskiego. Trasa wiodła również przez Munik, miejsce, w którym niegdyś działał młyn, po czym zatoczyła pętlę do punktu wyjścia. Na zakończenie mieszkańcy wsi przygotowali ognisko i poczęstunek, za które maszerujący im podziękowali.
Przykop i jego mieszkańcy na przestrzeni wieków
Wieś założyli przybysze z Mazowsza, a dokument lokacyjny otrzymała 4 lutego 1575 roku. Przez Przykop przebiegał szlak powitalny prowadzący przez Barczewo do biskupiej stolicy w Lidzbarku Warmińskim. W miejscowej karczmie zatrzymywali się dostojnicy kościelni: w 1681 roku nocował tam Stefan Radziejowski, biskup i kuzyn Jana III Sobieskiego, a osiem lat później biskup Jan Stanisław Zbąski.
Dane z grudnia 1861 roku pokazują wieś liczącą 57 domów i 398 osób. Wśród mieszkańców było 376 katolików i 22 protestantów. Polski jako język ojczysty podało 378 osób, niemiecki zaś 20.
W grudniu 1905 roku liczba domów wzrosła do 79, a mieszkańców do 546. Katolików było wówczas 527, protestantów 19. Język polski jako ojczysty wskazało 477 osób, a niemiecki 65.
W 1928 roku Przykop zamieszkiwało 449 osób, niemal wyłącznie Polaków. We wsi funkcjonowało polskie Towarzystwo Młodzieży, a czterech mieszkańców należało do Związku Polaków w Niemczech. Kilka lat później, 19 listopada 1932 roku, nazwę Przykopp zastąpiono nazwą Grabenau.
Ślady dawnych ludów i zagadka nazw miejscowości
Historia okolicy sięga znacznie dalej niż dzieje samej wsi. Odkryto tu pozostałości prehistorycznych wędrówek ludów oraz zabytki kultury amfor kulistych z III tysiąclecia p.n.e. Wśród znalezisk były duże kamienne skrzynie, naczynia z gliny, bursztynowe paciorki i siekierki z krzemienia. W terenie zachowały się także liczne ślady dawnych osad oraz cmentarzysk.
W latach 30. XX wieku w Przykopie natrafiono na cmentarzyska łączone z kulturą przeworską. Pochodziły z epoki żelaza, z czasu od II wieku p.n.e. do II wieku n.e., przypadającego na okres potęgi Imperium Rzymskiego. Odkryto również miejsca pochówku z kamiennymi kręgami oraz około 200 grobów popielnicowych i jamowych, związanych z kulturą wielbarską i obecnością Gotów.
Do dawnej funkcji tego obszaru nawiązuje jedno z miejscowych podań. Według niego nazwa Kopanki ma pochodzić od pruskiego określenia miejsca pochówku, natomiast Przykop miał oznaczać położenie w jego sąsiedztwie.
Źródło: facebook.com/GminaPurda